Współpraca i integracja lekarzy polskich i polonijnych

         (Wojciech Marquardt, Ryszard Poręba, Marek Rudnicki, Zenon Rudzki)

14.00 – 14.50 Sesja referatowa: Gdzie jestesmy? Skad wychodzimy? (3 min /referat, dyskusja w ramach konferencji okraglego stolu)

Rola Federacji Polonijnych Organizacji Medycznych we współpracy lekarzy polskich i polonijnych
Jakub Bodziony, Federacja Polonijnych Organizacji Medycznych

Perspektywy wspólpracy NIL ze środowiskiem lekarzy polonijnych w III tysiącleciu
Krzysztof Makuch, Naczelna Rada Lekarska

INTEGRACJA KRAJOWO-POLONIJNA W MEDYCYNIE I JEJ PRAKTYCZNA REALIZACJA: POSTEP CZY STAGNACJA?
Marek Rudnicki, ZLP w Chicago,

Znaczenie kongresow polonii medycznej dla współpracy i integracji lekarzy polskich i polonijnych
Wojciech Marquardt, Sląska Izba Lekarska

Rola organizacji pozarządowych w kreowaniu współpracy naukowej, szkoleniowej i gospodarczej lekarzy polskich i polonijnych.
Zenon Rudzki, Fundacja Polonia Medyczna Swiata

Działalność charytatywna Fundacji KPA w ostatnich 10 latach
Henryk Roztoczyński, Swiatowy Kongres Lekarzy Polaków

Pierwsze wydanie słownika medycznego ukraińsko-polskiego i polsko-ukraińskiego jako realny krok na drodze do integracji lekarzy polskich i lekarzy polonijnych z Ukrainy
Andrzej Kostiuczenko, ZLP na Ukrainie, Winnica

Przykłady i propozycjie współpracy lekarzy polskich Zakarpacia z lekarzami w Polsce
A. Pułyk, T. Pułyk, Użgorod, Ukraina

Możliwości współpracy Lekarskich Specjalistycznych Towarzystw Naukowych z organizacjami lekarzy polonijnych.
Ryszard Poręba, Klinika Ginekologii SAM, Katowice

Polskie Stowarzyszenie Medyczne w Ukrainie we wspólpracy z lekarzami polskimi i polonijnymi
Anatol Święcicki (Kijów, Ukraina)

15.00 – 17.00 Dyskusja Okraglego Stolu: „Lekarz Polski w Kraju i Za Granica: Prespektywy Integracji”
Moderator: Marek Rudnicki (Chicago)
Uczestnicy Panelu:
1. Marek Balicki, senator, b. Minister Zdrowia Rzadu Rzeczypospolitej Polskiej
2. Barbara Blonska - Fajfrowska, Przewodniczoca Sejmowej Komisji Zdrowia
3. Kuba Bodziony, Prezes Federacji Polonijnych Organizacji Medycznych
4. Barbara Grospierre , em. Dyrektor Badan Naukowych, INSERM, Paryz
5. Maciej Kopacz, President AMPOLMED, Kalifornia
6. Elzbieta Radziszewska, Sejmowa Komisja Współpracy z Zagranicą
7. Konstanty Radziwill, Prezes Naczelnej Izby Lekarskiej
8. Zenon Rudzki, prezes, Fundacja Polonia Medyczna Swiata
9. Anatol Swiecicki, Prezes Zwiazku Lekarzy Polskich na Ukrainie
10. Michal Tendera, Prezes Europejskiego Towarzystwa Kardiologii
11.Wojciech Zielinski, Forum Polonijne, TV Polonia

Rola Federacji Polonijnych Organizacji Medycznych we współpracy lekarzy polskich i polonijnych
Jakub Bodziony, Federacja Polonijnych Organizacji Medycznych

Federacja Polonijnych Organizacji Medycznych jest największą organizacją na świecie zorientowaną tylko i wyłącznie na współpracę Polonii Medycznej
Statutowe zadania Federacji to:
1. Reprezentowanie wspólnych interesów organizacji członkowskich w stosunkach z organizacjami, środowiskiem medycznym oraz organizacjami administracyjnymi w Polsce i na terenie międzynarodowym
2. Współpraca zawodowa, naukowa, kulturalna i koleżeńska ze środowiskami medycznymi i naukowymi w Polsce
3. Organizowanie spotkań i konferencji dla Polonii medycznej
4. Wymiana doświadczeń i konsultacje w wysiłkach i działaniach organizacji członkowskich oraz współpraca zawodowa i utrzymywanie więzi koleżeńskiej i towarzyskiej
Dodatkowo do wypełniania swoich zadań statutowych obecny zarząd Federacji zainicjował akcję współpracy pomiędzy lekarzami polonijnymi i polskimi przy włączaniu się w programy UE, wykorzystujac potencjał lekarzy polonijnych osadzonych w realiach Unii Europejskiej.

Perspektywy wspólpracy NIL ze środowiskiem lekarzy polonijnych w III tysiącleciu
Krzysztof Makuch, Naczelna Rada Lekarska

Zawirowania historii Polski spowodowały iż obecnie poza granicami naszego kraju żyje 16 mln Polaków.Naszym zadaniemm jako narodu jest utrzymywanie kontaktu z Polonią , korzystanie z jej doświadczeń a także pomoc w podtrzymywaniu i promowaniu polskości zagranicą.Reaktywowany w 1989 roku samorząd lekarski już w 1991 roku powołał Ośrodek Współpracy z Polonią Medyczną, którego zadaniem jest integracja lekarzy polskiego pochodzenia rozsianych po świecie. Istotnym zadaniem ośrodka jest organizowanie i finansowanie stypendiów dla lekarzy ze wschodu oraz wspomaganie organizacji poloni medycznej. Wymiana informacji między lekarzami służy oprócz podnoszenia kwalifikacji zawodowych podtrzymywaniu więzi z Ojczyzną.Temu celowi podporządkowany jest również obecny Kongres Polonii Medycznej współorganizowany i współfinansowany przez Naczelną Izbę Lekarską. Nowe tysiąclecie oraz proces integracyjny z unią europejską stawia nowe wyzwania i perspektywy dla samorządu lekarskiego jak i dla lekarzy polskiich pracujących za granicą.

INTEGRACJA KRAJOWO-POLONIJNA W MEDYCYNIE I JEJ PRAKTYCZNA REALIZACJA: POSTEP CZY STAGNACJA?
Marek Rudnicki, ZLP w Chicago,

Tysiace lekarzy polskiego pochodzenia pracuje poza granicami kraju. Pomimo odmiennych warunków zycia, w swej ogromnej wiekszosci nie zapominaja korzeni kulturowych i edukacyjnych. Oferty dzielenia sie doswiadczeniami, spostrzezeniami, które moglyby byc - w ich odczuciu - przydatne, nie zawsze spotykaja sie z wlasciwym przyjeciem w kraju przodków. Z drugiej strony trzeba powiedziec, ze nie wszystko, co za granica wydaje sie rózowe, jest piekne i potrzebne do wprowadzenia w Polsce. Czestokroc "Polonia" widzi wspomnieniowy obraz kraju z okresu przed jego opuszczeniem, nie zwracajac uwagi na lata postepu i osiagniec rodzimego srodowiska medycznego. Autor bedzie dyskutowal przyklady praktycznej realizacji hasla "integracja" w szczególnosci dotyczace problemów akademickich i edukacyjnych.

Znaczenie kongresow polonii medycznej dla współpracy i integracji lekarzy polskich i polonijnych
Wojciech Marquardt, Sląska Izba Lekarska

Rola organizacji pozarządowych w kreowaniu współpracy naukowej, szkoleniowej i gospodarczej lekarzy polskich i polonijnych.
Zenon Rudzki, Szpital Urologiczny, Czestochowa

Wiedza na temat dzialności organizacji pozarządowych (NGO) w środowisku lekarskim wymaga stałego poszerzania. Organizacje te, zwane „trzecim sektorem gospodarki” , nie zawsze sa doceniane w ich możliwościach wspierania i podejmowania bardzo różnych celow uzupełniających prospołeczne dział ania programów rządowych. Żródłem wiedzy na ten temat mogą być istniejące bazy danych o funkcjonowaniu NGO. Program „Towarzystwo Wzajemnej Informacji” we współpracy z Amerykańską Fundacją Wolności przedstawia system gromadzenia i dystrybucji informacji o organizacjach pozarządowych dla innych organizacji pozarządowych. Istnieja również Organizacje Infrastrukturalne, których głównym celem jest wspieranie działalność innych organizacji. Europejskie Centrum Fundacji zawiera wykaz prywatnych organizacji deklarujących gotowość wspierania polskich inicjatyw, opisy funkcjonowania funduszy przedakcesyjnych oraz polskich konkursów rządowych z których mogą korzystać polskie organizacje pozarządowe. Programy współpracy naukowej, szkoleniowej i gospodarczej opracowywane przez organizacje pozarządowe skupiające lekarzy polskich i polonijnych mają szansę pozyskać odpowiednie fundusze i kreować nową formę rozwoju współdziałania polsko-polonijnego środowiska lekarskiego. Wydaje się, że wśród nowych informacji na temat NGO, liderzy polonii medycznej oraz zarządy krajowych lekarskich organizacji pozarządowych powinni posiadać umiejętność tworzenia planów i projektów przedsięwzięć mających szansę wsparcia ze strony innych organizacji pozarządowych, Europejskiego Banku Rozwoju i instytucji Unii Europejskiej.

Działalność charytatywna Fundacji KPA w ostatnich 10 latach
Henryk Roztoczyński, Swiatowy Kongres Lekarzy Polaków

Jako dyrektor Fundacji Charytatywnej Kongresu Polonii Amerykańskiej chciałbym nakreślić tylko niektóre, te ważniejsze aspekty pracy charytatywnej w ostatnim 10-cio leciu.W tym okresie zastała wysłane do Polski pomoc medyczna w postaci: ksiażek, atlasów, lekarstw oraz wysoko wyspecjalizowanego sprzętu medycznego na sume 21 milionow dolarów. O szczegółach będe mówił w czasie mojego wystąpienia.

Pierwsze wydanie słownika medycznego ukraińsko-polskiego i polsko-ukraińskiego jako realny krok na drodze do integracji lekarzy polskich i lekarzy polonijnych z Ukrainy
Andrzej Kostiuczenko, ZLP na Ukrainie, Winnica

W ostatnim czasie rozpowszechniła się na wielką skalę współpraca międzynarodowa w dziedzinie medycyny. Zwiększa się wymiana specjalistami i delegacjami oraz wymiana informacją naukową. Szczególnie ścisłe kontakty rozwijają się między państwami które mają liczne diaspory. Na Ukrainie Polonia jest drugą diasporą według liczebności po rosyjskiej i jedyna ma polonijne organizacje lekarskie.
W związku z coraz bardziej zacieśniającymi się kontaktami między Polską i Ukrainą, w tym naukowymi obejmującymi wymianę studentów medycyny i stomatologii oraz lekarzy, umiejętność porozumiewania jest rzeczą najważniejszą. Stąd wynikła inicjatywa wydania słownika medycznego ukraińsko-polskiego i polsko-ukraińskiego.
Ten słownik jest pierwszym podobnym wydaniem w historii Polski i Ukrainy i zawiera podstawowy zbiór słów z zakresu nauk medycznych i medycyny praktycznej, używanych obecnie w Polsce i Ukrainie. Oprócz podstawowych dyscyplin klinicznych w słowniku ściśle przedstawione terminy obejmujące nauki fundamentalne, na które opiera się medycyna kliniczna: biochemia, immunologia, genetyka.
Wyrażam nadzieję, że słownik medyczny ukraińsko-polski i polsko-ukraiński stanie źródłem pomocniczym w porozumiewaniu między lekarzami Polski i Ukrainy.

Polskie Stowarzyszenie Medyczne w Ukrainie we wspólpracy z lekarzami polskimi i polonijnymi
Anatol Święcicki (Kijów, Ukraina)

Stowarzyszenie Medyczne powstało przy Związku Polaków na w 1995 r. z Sekcji Medycznej Polskiego Towarzystwa Kulturalno-Oświatiwego im A.Mickiewicza w Kijowie i obecnie zrzesza ok 240 tekarzy dów Ukrainy, w tym 9 profesorów i 16 docentów. Przedstawiciele szenia uczestniczyli we wszystkich Kongresach Światowej Polonii, na których przedstawili około 50 referatów.
Podstawowe cele Stowarzyszenia to:
- okazywanie pomocy medycznej Polacom mieszkającym w Ukrainie, szczególnie emerytom, byłym żołnierzom Wojska Połskiego oraz rodakom z kraju, czasowo przebywającym w Ukrainie;
- dokumentowanie dorobku lekarzy polskich i potonijnych w rozwój medycyny ukraińskiej;
- szerzenie informacji wśród lekarzy ukraińskich o rozwoju służby zdrowia w Polsce;
- nawiązywanie kontaktów w lekarzami w Polsce i polonijnymi środowiskami medycznymi w cehi wymiany doświadczeń;
- kierowanie na staże medyczne w Polsce lekarzy i studentów medycyny;
- uczestnictwo w specjalistycznych kongresach medycznych w Polsce i kongresach potonijnych;
- Polskie Stowarzyszenie Medyczne jest apolityczną organizacją społeczną.
W październiku 2002 roku na Ukrainie we wspólpracy ze Związkiem Polaków pod patronatem Konsulatu Generalnego RP na Ukrainie i Naczelnej Rady Lekarskiej organizowało dla lekarzy polskich i polonijnych Konferencję naukowo-praktyczną "Wiek XXI i zawód lekarski - doświadczenie w Państwach Unii Europejskiej":
1. Organizacja i finansowanie praktyki lekarza rodzinnego.
2. Technika komputerowa i internet w praktyce lekarza.
3. Współpraca i integracja polonijnego środowiska medycznego.
4. Kompetencje Unii Europejskiej w zakresie ochrony zdrowia.
Konferencja stawiła sobie na celu poza tematyką medyczną dalsze zjednoczenie i integrację lekarzy polskich i polonijnych oraz rozwój współpracy polskiego środowiska lekarskiego w Europie i na całym świecie.
W programie Konferencji przewidziane są również:
Prezentacja polskich firm farmaceutycznych działących na terenie Ukrainy i w Kraju, wycieczki do zabytków polskich w Kijowe i okolicach, występy polonijnych zespołów artystycznych. Gośćmi Konferencją byli przedstawicieli Ambasady RP na Ukrainie, Naczelnej Izby Lekarskiej, Stowarzyszenia "Wspólnota Polska", Forum Europejskiego Lekarzy Polskich, Światowej Federacji Polonijnych Organizacji Medycznych, Fundacji Polonia Medyczna Świata, Polskiego Towarzystwa Lekarskiego polonijnych organizacji medycznych Krajów europejskich oraz przedstawicieli ukraińskich oficjalnych kręgów medycznych.

Przykłady i propozycjie współpracy lekarzy polskich Zakarpacia z lekarzami w Polsce
A. Pułyk, T. Pułyk, Użgorod, Ukraina

Przykład pierwszy: 16 października 2002 roku w Uzgorodzie odbyły się warsztaty szkoleniowe dla lekarzy rodzinnych na temat „Finansowanie podstawowej opieki zdrowotnej”. Przeprowadzenie podobnych warsztatów stało możliwe przy pomocy amerykańskiej organizacji partnerskiej z udziałem lekarzy rodzinnych z Polski.
Koledzy z Polski w tym roku mieli jubileusz -10 lecia powstania medycyny rodzinnej. Dla Ukrainy jest to zupełnie nowy kierunek w medycynie i bez pomocy sąsiadów odnaleźć prawidłowy kierunek będzie trudno. Federacja Polonijnych Organizacji Medycznych w 2002 roku razem z Kolegium Lekarzy Rodzinnych w Polsce uzyskala dostęp do funduszu UE na kształcenie podyplomowe lekarzy rodzinnych. Koło Lekarskie przy Towarzystiwe Kultury Polskiej Zakarpacia brało udział w przygotowaniu niektórych dokumentów do komisji UE.
Przykład drugi: 5 listopada 2002 roku w Użgorodzie została podpisana umowa o współpracy pomiędzy Uniwersytetem w Użgorodzie (Ukraina, obwód Zakarpacie) a Śląską Akademią Medyczną. Uniwersytet w Uzgorodzie został założony w 1945 roku. Dziś na 17 wydziałach Uniwersytetu, wśród których jest wydział medyczny i wydział kształcenia podyplomowego uczy się powyżej 12 000 studentów a 90% lekarzy regionu są absolwentami tej uczelni. Dzięki umowie o współpracę na przyszłe 5 lat staje się możliwym wymiana studentami i lekarzy, wymiana doświadczenia, stworzenie wspólnych zespołów badawczych, prowadzenie wspólnych prac naukowo-badawczych, wymiana kadry pedagogicznej pomiędzy uczelniami, wymiana literatury fachowej, podręczników i innych publikacji i wspólna organizacja konferencji.
Propozycja: Koło Lekarskie przy TKPZ łączy lekarzy różnych specjalizacji którzy pracują w szpitalach i klinikach miasta Użgorod. Mamy doświadczenie w tłumaczenia artykułów z polskich czasopism medycznych na język ukraiński z następowym wygłaszaniem ich na konferencjach lekarskich i naukowych. Wydawnictwo Medyczne „Borgis” w Warszawie (dyrektor Pani Anna Łuczyńska) wydało pierwsze wydanie artykułów w języku ukraińskim dla konferencji międzynarodowej w Użgorodzie w czasopiśmie „New medicine” nakładem 300 egzemplarzy. Czasopismo to rozjechało się razem z uczestnikami konferencji po całej Ukrainie. Wydawnictwo Borgis chętnie by to robiło dalej, gdy by się znalazły polskie firmy farmaceutyczne chcące umieszczac reklamę dla Ukrainy. Zachęcamy do współpracy polskie firmy farmaceutyczne, którzy szukają drogi na ukraiński rynek.

Możliwości współpracy Lekarskich Specjalistycznych Towarzystw Naukowych z organizacjami lekarzy polonijnych.
Ryszard Poręba, Klinika Ginekologii SAM, Katowice

Znaczącym momentem , który wpłynął na możliwość integracji lekarzy polskich i polonijnych był I Światowy Kongres Polonii Medycznej , który odbył się w 1991 r. w Częstochowie. Wyrazem potrzeby kontaktów polonii medycznej z krajem i lekarzami polskimi była niespodziewanie duża frekwencja lekarzy polonijnych niemal z wszystkich kontynentów .Na tym kongresie zawiązały się grupy kolegów współpracujących do dzisiaj. Szczególnie ciekawe stały się momenty integrowania kolegów w ramach danej specjalności medycznej .Kolejne konferencje , m.in. we Francji , USA , dwukrotnie w Polsce i na Ukrainie podtrzymywały i rozszerzały kontakty.Ważnym momentem spotkań była konferencja w dniu 9 maja 2002 na Zamku w Pszczynie zorganizowana przez Katedrę Położnictwa i Ginekologii ŚAM w Tychach i fundację " Polonia Medyczna Świata ". Istotą tego spotkania były dyskutowane zagadnienia dotyczące współpracy na polu naukowym i szkoleniowym , które umożliwiają poznawanie warsztatów naukowych oraz szkolenia w nowoczesnych metodach diagnostycznych i leczniczych. Po raz pierwszy podjęto temat współpracy biznesowej , który otworzył nowe możliwości dla kolegów z Polonii medycznej i cieszył się dużym zainteresowaniem. Jednym z wielu celów w ramach intergracji i współpracy jest nadal grupowanie kolegów polonijnych w ramach swoich specjalności czego przykładem jast specjalność położniczo-ginekologiczna.

 

Program Kongresu