Niektóre aspekty chorób układu nerwowego
(Grzegorz Opala, Arkadiusz Siennicki-Lantz)

8:30 - 8:40
Nocny spadek cisnienia a zmiany w perfuzji mozgu u 80-letnich mezczyzn
Arkadiusz Siennicki-Lantz, Wydzial Geriatrii Instytutu Medycyny Spolecznej oraz Klinika Neurologii, Uniwersytet w Lund, Szwecja

8:45 - 8:55
Choroby neurologiczne wieku podeszłego
Opala G., Ochudło S., Katedra i Klinika Neurologii Wieku Podeszłego śląskiej Akademii Medycznej w Katowicach

9:00 - 9:10
Rehabilitacja medyczna chorych z neuropatia nerwów obwodowych
Halina Chowanska, Uniwersytet Medyczny w Grodnie

9:15 - 9:25
REHABILITACJA CHORYCH PO UDARZE MÓZGU
Igor Ostrowski, Wadim Kozlowski, Państwowy Instytut Naukowo-Badawczy Rehabilitacji Inwalidów, Winnica, Ukraina

9:30 - 9:40
WPŁYW HIPERGLIKEMII NA PRZEBIEG ORAZ ZAKOŃCZENIE UDARU MÓZGU
T.Kostenko, T. Wysoczanskaja, S. Moskowko, G. Moskowko, Winnica, Ukraina

9:45 - 10:00 Przerwa

10:00 - 10:10
Psychoterapia i leczenie odwykowe migrantow polskich w Niemczech
Jacek Namyslowski, Klinika Leczenia Uzaleznien, Niemcy

10:15 - 10:25
Perimesencephalic cisterns as independent predictor in severe head injury
E. Kvasceviciene, R. Kvascevicius, S. Rocka, Vilnius University Emergency hospital

10:30 - 10:40
Rola zaburzeń wegetatywnego układu Nerwowego w powstawaniu chorób
Irena Kubalok,  Praktyka anestezjologiczna, Niemcy

10:45 - 10:55
Niezbędność psychoterapii u chorych rakiem piersi
S.Czuszel, W.Stanulewicz, Z.Prosolow, Szpital Wojewódzki w Grodnie

Nocny spadek cisnienia a zmiany w perfuzji mozgu u 80-letnich mezczyzn
Arkadiusz Siennicki-Lantz, Wydzial Geriatrii Instytutu Medycyny Spolecznej oraz Klinika Neurologii, Uniwersytet w Lund, Szwecj

Nowe kryteria nadcisnienia tetniczego powoduja agresywniejsze leczenie, bez wzgledu na wiek pacjenta. System autoregulacji wymaga dolnej granicy cisnienia dla prawidlowej perfuzji mozgu.
Grupe 703 wybranych losowo mezczyn, urodzonych w 1914 roku, zaproszono do dlugoczasowego projektu w 1968 roku. W wieku 81 lat, 101 z nich przeszlo badanie perfuzji mozgu przy pomocy SPECT oraz 24-h pomiar cisnienia tetniczego.
Analiza korelacji wykazala odwrotny zwiazek miedzy nocnym spadkiem cisnienia rozkurczowego a perfuzja mozgowa w platach: skroniowym prawym (r=-0.25), lewym (r=-0.23), ciemieniowym (dolnym) prawym (r=-0.24)i lewym (r=-0.22).
Zatem, nocny spadek cisnienia moze zaburzac hemodynamike mozgu, lub - przeciwnie, starcze zmiany w perfuzji mozgu wplywaja na autoregulacje cisnienia.

Choroby neurologiczne wieku podeszłego
Opala G., Ochudło S., Katedra i Klinika Neurologii Wieku Podeszłego śląskiej Akademii Medycznej w Katowicach

Szacuje się, że w roku 2030 populacja powyżej 65 roku życia będzie stanowiła 23% (~ 275 mln) w krajach rozwiniętych i 10% (~ 680 mln) w krajach rozwijających się. Znacznie wzrośnie również najstarsza grupa ludzi powyżej 80 roku życia. Choroby neurologiczne są częstymi schorzeniami wieku podeszłego i ich częstość występowania wzrośnie odpowiednio do przewidywanego wzrostu liczebności populacji. Najważniejszą grupę stanowią choroby zwyrodnieniowe i naczyniowe, dla których wiek jest czynnikiem ryzyka. Należą do nich przede wszystkim choroba Parkinsona, i inne zaburzenia ruchowe, choroba Alzheimera i inne zespoły otępienne oraz udary mózgu. Problemy tej grupy chorych, jak również ich opiekunów, będą stanowić jedno z największych wyzwań obecnego stulecia.

Rehabilitacja medyczna chorych z neuropatia nerwów obwodowych
Halina Chowanska, Uniwersytet Medyczny w Grodnie

Obserwowano 129 chorych z neuropatia nerwów: twarzowego, lokciowego, promieniowego, strzalkowego w wieku do 79 lat. Prowadzono kompleksowa rehabilitacje. Wyzdrowienie i znaczne polepszenie stanu chorych obserwowano u pacjentów: z ciezkim stopniem neuropatii  – 67,5% przypadków (kontrola - 45%), z srednim stopniem -98%, z lekkim stopniem - 100%. Powiekszenie zakresu ruchów czynnych i biernych u 95% chorych, powiekszenie sily miesnia reki  2,25 krotne, polepszenie czucia skórnego w strefie unerwienia nerwu uszkodzonego w 46,5% (p<0,05), znikniecie symptomu Tynela - 80% chorych, znikniecie kompresji palcowej u 85% chorych.

REHABILITACJA CHORYCH PO UDARZE MÓZGU
Igor Ostrowski, Wadim Kozlowski, Państwowy Instytut Naukowo-Badawczy Rehabilitacji Inwalidów, Winnica, Ukraina

Udar mózgu jest jedną z glównych przyczyn niepełnosprawnośći i śmiertelnośći wśród dorosłych. Zachorowalność na udar mózgu w różnych krajach jest w granicach od 0,2 do 3 wypadków na 1000 ludności. W krajach postradzieckich udar mózgu występuje u jednej trzeciej populacji w wieku do lat 50. Smiertelność wskutek udaru mózgu jest dosć wysoka – od 30 do 48%. Do pracy wraca nie więcej jak 10-12 % chorych, z tych co, wyżyli po udarze mózgu.
Wsród urazów poudarowych główną role grają powikłania ruchowe. Glównymi z nich są paralizy centralne i parezy peryferyczne. U częśći chorych po udarze mózgu spostrzegalo się częściowe lub pełne odnowienie funkcij naruszonych. Wedlug danych do końca pierwszego roku problemy z ruchem mają 49,7% chorych po udarze mózgu, w tym ciężkie przypadki stanowią 11,5%.
W perwszy moment po udarze mózgu tonus mięśnowy w kończynach może być obniżony albo podwyższony. U chorych z gemiparezami jest podwyższony tonus zginaczów w kończynach górnych i rozginaczów w dolnych. Wskutek tego rozwija się charakterystyczne położenie ciala.
Podwyższony tonus spostrzegany jest w dowolnej grupie mięśniowej, co ogranicza aktywność ruchów innych mięśni. Rozbalansowanie tonusa mięśniowego powoduje skrócenie mięśniów, deformacje stałe i ograniczenie zasięgu ruchu stawów.
Oprócz tego powoduje to bóle i naciąganie struktur miofascjalnych, co wyłącza ze stereotypu ruchu mięsnie nie pozbawione inerwacji. U chorych rozwija się S-podobna deformacja kręgosłupa.
Cały kurs zabiegów rehabilitacijnych przeszli 56 chorych ze spastycznością poudarzeniową. Do grupy badanej zakwalifikowano 30 mężczyzn (52%) i 26 kobiet (47%) w wieku od 22 do 69 lat. Za wiekiem wszystkich pacijentów podzielono na trzy grupu: I grupa od 20 do 39 lat – 16 pacijentów (28,6%), II grupa od 40 do 50 lat – 36 pacijentów (64,3%), III grupa od 60 lat i więcej – 4 pacijenta (7,1%).
Czas, który upłynął od chwili udaru mózgu do rozpoczęcia odzyskania sprawności, wynosi od 1 do 9 lat. U 16 chorych (28,6%) hemipareza byla ciężka, u 29 chorych (51,8%) – pomiarkowanana, u 11 (19,6%) – lekka. 47 pacjentów (83,9%) mieli iszemiczny udar mózgu, 9 (16,1%) – hemoragiczny.
Przy wstąpieniu do kliniki chory narzekali na naruszenia funkcji chodzenia, skrępowanie ogólne, slabość w kończynach na stronie parezy, bóle i dolegliwości w stawe ramionowym, kręgosłupie. U chorych z wyraźnymi hemiparezami spostrzegano plegię nadgarstka i stopy. Wszyscy pacjenci mieli pszykurcza zgjęciowo-pzywodowe. Przy wyraźnych i pomiarkowanych hemiparezach kąty zgjecia i odwodzenia stanowiły się od 400 do 1000, chorych z lekkimi hemiparezami – 1200 – 1500 . Przy wyraźnych hemiparezach u 16 chorych przedramie było zgjęte w stawie lokciowym i pzywodzone do ciala, noga wyprostowana. Zaznaczono pozycje stopy w polożeniu ekwinusu i supinacji. Mięśniowy hipertonus był wyraźny a nawet dominującym w mięśniach, opuszczających ramie, w adduktorach ramia, zginaczach przedramia, nadgarstka, palcach, pronatorach nadgarstka, w rozginaczach uda, fleksorach stopy, palców i supinatrów stopy.
U 45 chorych zanotowano skoliotyczną deformacje kręgosłupa, przeważnie S-podobnego typu.
Dla oceny mikrocyrkulacji zastosowano lokalną fotopletizmografiję. Oprócz tego zastosowano reowazografije kończyn.
Przy lokalnej fotopletizmografje odnotowano obniżenie mikrocyrkulacji w mięśniach na stronie zachorowania.
Na reowazogramach zauważono obniżenie dopływu arterialnego jak i odpływu żylowego krwi.
Dla odnowienia funkcij ruchu zastosowany autorski sposób leczenia chorych po udarze mózgu w późnym okresze odnowienia.
Kompleks leczenia rehabilitacyjnego włacza środki medykamentozowe: Tanakan, Sermion, Kawinton, Sirdalud, multiwitaminy oraz inne leki i zabiegi fizjoterapeutyczne.
Chorym z wyraźną hemiparezą, które mieli plegie nadgarstka lub stopy były zrobione ortezy, obuwie ortopedyczne, wkładki ortopedyczne.
Nieznaczne obniżenie tonusu i zwiększenie siły mięśniowej osiągnięto natychmiast po pierwszym zabiegu. Po każdym następnym rozmach ruchów podnosił się na 5 – 10 stopni . Po 2-3 seansach zwiększa się siła mięśni kończyn na 0,5-1 stopień. U pacjentów z lekkimi pareżami przykurcze zgięciwo – przywodowe w stawie ramionowym zostały zlikwidowane w ogóle, z pomiarkowanymi – na 600 – 800 , z wyraźnymi – na 400 – 600. W końcu leczenia chorzy już nie odczuwali boliu w stawie ramionowym.
U 51 pacjenta zauważono powiększenie siły mięśniowej, polepszenie funkcji nadgarstka i stopy. 5 chorych z wyraźnymi hemipareżami i zaburzeniami psychicznymi nie osiągnęli znacznego polepszenia. U wszystkich chorych zauważono polepszenie wskaźników mikrocyrkulacji i dopływu krwi wędlug lokalnej fotopletizmografii i reowazografii.
Pod czas zabiegów nie zauważono żadnych komplikacji.
Wyniki badań świadczą że likwidacja spastyczności doprowodza do obniżenia tonusu mięśni uszkodzonych, ogólnego skrępowania i napięcia chorych, co stwarza warunki dla ponowego rozwoju stereotypu ruchu.

WPŁYW HIPERGLIKEMII NA PRZEBIEG ORAZ ZAKOŃCZENIE UDARU MÓZGU
T.Kostenko, T. Wysoczanskaja, S. Moskowko, G. Moskowko, Winnica, Ukraina
Celem niniejszego badania było ustalenie oddziaływania podwyższonego stężenia glukozy we krwi w pierwszej dobie udaru na przebieg i zejście choroby. Zostało przeprowadzone analiza historii choroby 100 pacjentów z udarem jednej z półkul mózgu (pierwszym w życiu), znajdujących się na leczeniu szpitalnym, za 2002 rok na oddziale patologii naczyniowo-mózgowej Winnickiego wojewódzkiego psychoneurologicznego szpitala im. akad. A. I. Juszczenki.
Chorzy zostali przyjęci do szpitala w ciągu pierwszej doby od momentu początku rozwoju choroby. Procentowy udział mężczyzn 50% (n= 50), kobiet 50% (n= 50). Średni wiek wyniósł 64,69 lat. Niedokrwieniowy udar mózgu rozpoznany u 84 osób (42 mężczyzn i 42 kobiet), krwawy wylew do mózgu - u 16 osób (8 mężczyzn i 8 kobiet). Diagnoza została klinicznie potwierdzona, u części chorych było zrobione T K oraz MRI badanie mózglowia, w celu potwierdzenia krwawego wylewu do mózgu została przeprowadzona punkcja lędźwiowa. Badanie nie uwzględnia przypadków endokrynopatii - patologii międzymózgowia, poprzedzającej przyzwojaka chromochłonnego (feochromocytomy). Przebieg i wyniki były oceniane wg obecności powikłań, charakteru zejścia (śmiertelny) oraz wg możliwości samoobsługi na moment wypisania ze szpitala (wskaźnik Bartleja). W wyniku analizy danych otrzymanych w toku doświadczeń wykryto, że podwyższonemu stężeniu glukozy we krwi rozpoznanemu przy udarze mózgowym często towarzyszy krwawy wylew do mózgu, poważne zakłócenia świadomości, obecność u pacjentów trwałego niedoboru neurologicznego, złośliwego nadciśnienia tętniczego.

Psychoterapia i leczenie odwykowe migrantow polskich w Niemczech
Jacek Namyslowski, Klinika Leczenia Uzaleznien, Niemcy

Referat poswiecony jest psychoterapi zaburzen nerwicowych, stanow depresyjnych i leczenia uzaleznienia alkoholowego i lekowego w warunkach ambulatoryjnych i stacjonarnych u emigrantow z Polski zyjacych w Niemczech.Szczegolna uwage poswieca autor problematyce utraty wiezow sociokulturoowych,zaburzen identyfikacji i tozsamosci narodowej, mechanismom adaptacyjnym, w tym rozwoju uzaleznien i rea- cji przystosowawczych.Autor jest polskim psychiatra i psychoterapeuta, zyje i pracuje od 1980 r. w Niemczech, jest ordynatorem w klinice leczenia uzaleznien i praktykuje we wlasnej praktyce. Od lat zajmuje sie problematyka migracyjna, jest wspolautorem ksiazek zajmujacych sie tym tematem.

Perimesencephalic cisterns as independent predictor in severe head injury
E. Kvasceviciene, R. Kvascevicius, S. Rocka, Vilnius University Emergency hospital

Age, GCS and pupil reaction were proved to be significant predictors in severe head injury. Our data of 104 patients with severe head injury were analyzed. All patient were resuscitated and treated according to “Guidelines for the management of severe head injury”. Patients age, GCS after resuscitation, pupil reflex , CT findings and outcome (GOS) were evaluated. Possible prognostic CT criteria (subarachnoid hemorrhage, status of perimesencephalic cisterns, midline shift, multiple lesions, extracerebral hematoma and rentgenologically visible brain edema) was taken into account and computed. Signs of diffuse brain damage were analyzed statistically. The division of groups was based on the rentgenological evidence of basal cistern status: closed, semiopen, and open. The comparison of the groups and averaged GOS was performed. Statistically significant difference in GOS average was obtained in all three groups: GOS (closed) 1,35±0,8 vs. GOS (open) 3,5±1,7, p<0,0001, GOS (closed) 1,35±0,8 vs. GOS (semiopen) 2,6±1,7, p=0,001, and GOS (semiopen) 2,6±1,7 vs. GOS (open) 3,5±1,7, p=0,04. The positive and significant correlation between basal cistern status and GOS was also revealed (r=0,54, p<0,05). No significant difference in means was obtained in comparison of averaged GOS with the patients with multiple intraparenchymal lesions and SAH as well. Conclusion. Our data show that status of perimesencephalic cisterns on CT is independent predictor in severe head injury.

Rola zaburzeń wegetatywnego układu Nerwowego w powstawaniu chorób
Irena Kubalok,  Praktyka anestezjologiczna, Niemcy

1. Badania podstaw układów biologicznych
- regulacja podstawowa wg Pischingera
- odkrycia Sperańskiego ze szkoły Pawłowa
- regulacja podstawowa wg Heine’ go
- terapia neuralna wg Huneke
- akupunktura

2. Układ kostny jako układ nośny nerwowego układu wegetatywnego

3. Manualna terapia Dorna – systemowe leczenie wegetatywnego układu nerwowego
- historia terapii manualnych
- rola przesunięć kości w stawach biodrowych i krzyżowo-biodrowych w powstawaniu skrzywień kręgosłupa
- zależności między przesunięciami (blokadą) poszczególnych kręgów i rodzajem objawów – lista osteopatów i jej wariacje
- krótkie wprowadzenie do leczenia

Niezbędność psychoterapii u chorych rakiem piersi
S.Czuszel, W.Stanulewicz, Z.Prosolow, Szpital Wojewódzki w Grodnie

Strata piersi staje się dla chorych barierą psychiczną z którą sami poradzić sobie nie mogą.
Mastektomia prowadzi do tego że:
- u 75% chorych psują się relacje ze znajomymi, współpracownikami.
- u 80% ograniczenie kontaktów.
- u 50% psują się relacje z mężem.
- u 10% pojawia się myśl o samobójstwie.
Przeprowadzona psychoterapia dla chorych rakiem piersi na bazie onkologii szpitala obwodowego pokazała  zapotrzebowanie pacjentów na pomoc psychologiczna mająca na celu polepszenie ich stanu psychicznego i jakości życia.

Program Kongresu