Sobota, 3.06.2000, 9:00-13:30
Depresje i nerwice - postepy w diagnostyce i terapii
Koordynacja: Jakub Bodziony, M. Kobayashi
SESJA 1: Moderacja: S. Puzynski (Warszawa), S. Golec (Ann Arbor)
9:00 - 9:10
EUTANAZJA I PSYCHIATRIA
S. Puzynski, II Klinika Psychiatryczna Instytutu Psychiatrii i Neurologii, Warszawa
9:15 - 9:25
PHILOSOPHICAL AND MORAL DILLEMAS OF MEDICAL DOCTORS TOWARDS -
EUTHANASIA IN THE LIGHST OF QUALITATIVE RESEARCH AT GA- RANKUWA HOSPITAL
(RSA):
Elizabeth Dabek, Medical University of Southern Africa and Private Practice,
Wonderboom, South Africa
9:30 - 9:40
WYBOR WLASCIWEGO LEKU W TERAPII DEPRESJI - POZYCJA NOWYCH LEKOW PRZECIWDEPRESYJNYCH
A. Koszewska, II Klinika Psychiatryczna Instytutu Psychiatrii i Neurologii, Warszawa
9:45 - 9:55
DEPRESJA EMIGRACYJNA
Bozenna Lukaszewska-Andziak, Praktyka Psychologiczna, Toronto, Kanada
10:00 - 10:10
TRANSFORMATION OF THE RELIGIOUS FEELING AND DEPRESSION IN CONTEMPORARY RUSSIA
C. P. Korolenko, Novosibirsk Medical Academy, Russia
10:15 - 10:30
PRZERWA
SESJA 2: Moderacja: G. Opala (Katowice), Bozenna Lukaszewska-Andziak (Toronto)
10:30 - 10:40
DEPRESJE I NERWICE U CHORYCH Z PRZEWLEKLYM BOLEM TWARZY I (LUB) GLOWY
Maria Kleinrok, Anna Kister, Katedra i Zaklad Protetyki Stomatologicznej i Pracownia Zaburzen Czynnosciowych Narzadu Zucia AM w Lublinie
10:45 - 10:55
DIAGNOSTYKA ROZNICOWA OTEPIENIA
Grzegorz Opala, Klinika Neurologii Wieku Podeszlego, SlAM, Katowice
11:00 - 11:10
USZKODZENIE CENTRALNEGO UKLADU NERWOWEGO W KILE NABYTEJ WCZESNEJ
A. Siewaszewicz, T. Smirnowa, J. Tieliczko, Szpital Chorob Skornych i Wenerycznych, Sankt-Petersburg, Rosja
11:15 - 11:25
PROFILAKTYKA NIEKORZYSTNEGO WPLYWU POGODY NA CHORYCH Z PATOLOGICZNYM KRAZENIEM MOZGOWYM
A. Pulyk, T. Pulyk, Wojewodzki Szpital w Uzgorodzie, Ukraina
11:30 - 11:40
WSPOLWYSTEPOWANIE ZABURZEN DEPRESYJNYCH U OSOB PO UDARZE MOZGU
Hubert Kowalczys, Anatol Mickielewicz, Klinika Neurologii CSK AM w Warszawie
11:45 - 12:00
PRZERWA
SESJA 3: Moderacja: M. Kobayashi (Warszawa), W. Mickielewicz (Soleczniki)
12:00 - 12:10
ZABURZENIA NERWICOWE W PRAKTYCE LEKARZA OGOLNEGO
Maria Siwiak-Kobayashi, Klinika Nerwic Instytutu Psychiatrii i Neurologii, Warszawa
12:15 - 12:25
POSTEPY W PSYCHOTERAPII ZABURZEN NERWICOWYCH
J.C. Czabala., C. Brykczynska, Instytut Psychiatrii i Neurologii, Warszawa
12:30 - 12:40
ZASTOSOWANIE HIPNOZY W PSYCHOTERAPII ZE SZCZEGOLNYM UWZGLEDNIENIEM
ABREAKCJI
Bogdan Latecki, Praktyka Psychiatryczna w polnocnym KwaZulu/Natal - Empangeni
Garden Clinic, RPA
12:45 - 12:55
STOSOWANIE AKUPUNKTURY W LECZENIU CHOROB CZYNNOSCIOWYCH UKLADU NERWOWEGO
(NERWIC)
Miroslaw Kutkowski, Sanatorium "Rasswiet", Morszyn-Zdroj, Ukraina
13:00 - 13:10
ANOREXIA NERVOSA-KONIECZNOSC INTERDYSCYPLINARNEGO PODEJSCIA W ROZPOZNOWANIU
I LECZENIU
Joanna Tymul-Bumbulienie, Poradnia dla Kobiet, Przychodnia Seskine w Wilnie,
Litwa
13:15 - 13:25
PROBLEMY MLODEGO PACJENTA NA LITWIE W 2000 r.
Beata Diomszyna, Barbara Diomszyna, Dainius Puras, Klinika Pediatrii Spolecznej i Mlodziezowej Uniw.Wilenskiego, Litwa
13:30 - 13:40
STATYSTYKA, DYNAMIKA ORAZ CHARAKTERYSTYKA SAMOBOJSTW NA LITWIE W LATACH 1990-1997.
Wladyslaw Mickielewicz, Edward Mickielewicz, Centrum Zdrowia Psychicznego m.Soleczniki, Litwa
13:45 - 13:55
POZIOM ZACHOWAWCZEGO CZYNNIKA (TYPU A) A RYZYKO ADAPTACJI
N. Szpakow, A. Szpakow, E. Anin, Uniwersytet Grodzienski, Bialorus
EUTANAZJA I PSYCHIATRIA
S. Puzynski, II Klinika Psychiatryczna Instytutu Psychiatrii i Neurologii, Warszawa
Autor na podstawie analizy wspolczesnego stanu wiedzy o przyczynach i rozpowszechnieniu zaburzen depresyjnych oraz okolicznosciach towarzyszacych podejmowaniu decyzji o tzw. samobojstwie w asyscie lekarza dochodzi do wniosku, ze:
Decyzje osob domagajacych sie pomocy lekarzy w pozbawieniu ich zycia czesto wynikaja ze szczegolnego ich stanu emocjonalnego, ktory u licznych z tych osob jest stanem spelniajacym kryteria diagnostyczne depresji lub trudnym do roznicowania z depresja.
Ocena czy oczekiwanie na pomoc lekarza w samobojstwie lub zadanie tej pomocy jest w pelni swiadome i "racjonalne", czy tez jest przejawem zaburzenia depresyjnego jest czesto trudne lub wrecz niemozliwe.
Zniechecenie do zycia i pragnienie smierci nie jest cecha trwala i u wielu osob przemija.
W odniesieniu do licznych zaburzen psychicznych, w tym depresji, pojecie "nieuleczalnosc" nie ma zastosowania.
Przy kwalifikowaniu chorych do omawianej szczegolnej formy eutanazji, nawet przy przestrzeganiu "scislych kryteriow" istotne znaczenie przypada czynnikom subiektywnym, w szczegolnosci pogladom uczestnikow konsyliow na temet eutanazji, oraz dopuszczalnosci "samobojstwa w asyscie lekarza"
Eutanazja , ktorej szczegolna forma jest tzw. samobojstwo w asyscie (scislej - przy udziale) lekarza jest przejawem kryzysu wspolczesnej medycyny i polityki spolecznej w rozwinietych krajach swiata.
Kryzys medycyny wynika z bezradnosci w udzielaniu pomocy ludziom, ktorzy dzieki postepom wiedzy medycznej zyja dluzej niz dawniej. Wdrazaniu nowych, efektywnych metod terapii nie towarzaszy adekwatny rozwoj medycyny paliatywnej, systemu pomocy chorym w stanach terminalnych.
Wzrastajace koszty swiadczen zdrowotnych ograniczaja mozliwosc szerokiego ich udostepniania potrzebujacym. Dotyczy to zwlaszcza drogich metod terapii, ktore sa dostepne wybranym grupom ludnosci z wyrazna dyskryminacja osob w wieku podeszlym oraz chorych nieuleczalnie.
Eutanazja jest tez przejawem kryzysu rodziny, dla ktorej opieka nad nieuleczalnie lub przewlekle chorym ojcem lub matka, wspolmalzonkiem lub dzieckiem jest "nadmiernym obciazeniem" psychicznym lub materialnym.
Dopuszczalnosc eutanazji, w tym "samobojstwa w asyscie lekarza" narusza podstawowe standarty postepowania lekarskiego: zasade ochrony zycia, zasade zaufania w relacji pacjent-lekarz, zaciera granice pomiedzy leczeniem i zabijaniem. Lekarz, zwlaszcza psychiatra, ma prawo i obowiazek odmowy udzialu w jakimkolwiek etapie dzialan zmierzajacych do usmiercania chorych.
PHILOSOPHICAL AND
MORAL DILLEMAS OF MEDICAL DOCTORS TOWARDS - EUTHANASIA IN THE LIGHST OF
QUALITATIVE RESEARCH AT GA- RANKUWA HOSPITAL (RSA):
Elizabeth Dabek, Medical University of Southern Africa and Private Practice,
Wonderboom, South Africa
For centurios behaviour of medical
doctors towards terminally ill patients have been guided by Hypocratic oath
"I shall use treatnent for healing of the sick according to my ability and
judgment, but never to their injury or harm.Never will Iadminister to anyone any
medicine which is poisonous, even when asked to do so, nor will suggest such a
course..."
The prestige of this Oath is still enormous. There is no other profession that
is rooted in a such ancient document.
Nowadays, however, in the Western World there is a considerable public interest
in legalizing euthanasia especially when requested by a competent patient.
Following the Duth example the South African Law Commission produced in 1997 a
draft of a bill on !The Rights of terminally III" which set out conditions
for a voluntary active euthanasia. The draft however did not take into account
beliefs and morality of African doctors.
In 1997 I have conducted a qualitativw research at Ga-Rankuwa Hospital
(Departments of Internal Medicine, Oncology and Family Medecine). That study was
motivated by a need to understand African doctors feelings and opinions towards
euthanasia. The stidy revealed that their perceptions of euthanasia were
determined by religious beliefs and doctors duty towards patient. Doctors in
this study manifestad a very consistent attitudes towards euthanasia. They were
against practicing it. In this regard their voice should not be disregarded.
Euthanasia is not only a medical and legal issue. It is a serious maral and
religious problem. Legalization of euthanasia create many unnecessary moral
dilemmas among practising doctors and seriously undermined patient-doctor
relationship based on mutual trust.
WYBOR WLASCIWEGO LEKU W TERAPII DEPRESJI - POZYCJA NOWYCH LEKOW PRZECIWDEPRESYJNYCH
I. Koszewska, II Klinika Psychiatryczna Instytutu Psychiatrii i Neurologii, Warszawa
Podstawowym problemem przy udzielaniu pomocy choremu z depresja jest wybor wlasciwego leku przeciwdepresyjnego (lpd). Liczne obecnie algorytmy, wytyczne i standardy postepowania nie rozwiazuja trudnosci przy wyborze leku dla konkretnego chorego. Obraz kliniczny depresji, ewentualne przeciwwskazania czy ryzyko interakcji z innymi lekami, a takze cena i dostepnosc leku - to lista najistotniejszych czynnikow branych pod uwage przy wyborze lekow.
Klasyczne lpd znane sa i szeroko stosowane od lat 50-tych, tzw. nowe leki od lat kilku czy kilkunastu. Dzisiejsze doswiadczenie pozwala na bardziej krytyczna ocene ich przydatnosci, przede wszystkim w zakresie skutecznosci i bezpieczenstwa, zwlaszcza ze jest to grupa lekow niejednorodna o zroznicowanych mechanizmach dzialania.
Czym nalezy sie zatem kierowac przy wyborze lpd dla danego chorego?
DEPRESJA
EMIGRACYJNA
Bozenna Lukaszewska-Andziak, Praktyka Psychologiczna, Toronto, Kanada
W pracy omowiono problem depresji w srodowisku polskich emigrantow w Kanadzie.
TRANSFORMATION OF THE RELIGIOUS FEELING AND DEPRESSION IN CONTEMPORARY RUSSIA
C. P. Korolenko, Novosibirsk Medical Academy, Russia
The projections of religious feeling in Russia before 1917 were connected with the images typical for the Orthodox Christianity, the faith in Tsar, patriotism, and the remnants of the Slavic paganism. During Soviet period atheism, communist ideology, and the worship of the communist leaders replaced these images. In recent time new projections appeared: polytheism, nationalism, and the revival of ancient Slavic mythologies. Nowadays a state of spiritual emptiness, chaos and loss of the sense of life has formed in many people. Anomic depression was observed in 23 patients as a result of the loss of faith in the previous ideology and absence of contact with friends and relatives.
DEPRESJE I NERWICE U CHORYCH Z
PRZEWLEKLYM BOLEM TWARZY I (LUB) GLOWY
Maria Kleinrok, Anna Kister, Katedra i Zaklad Protetyki Stomatologicznej i Pracownia Zaburzen Czynnosciowych Narzadu Zucia AM w Lublinie
Wlasne 30-letnie doswiadczenie kliniczne wskazuje, ze chorzy z przewleklymi bolami twarzy i glowy sa niejednokrotnie bezskutecznie leczeni przez psychiatrow. Sposrod 1204 chorych z bolami twarzy i (lub) glowy zwiazanymi z dysfunkcja ukladu ruchowego narzadu zucia, wyodrebniono 46 chorych, u ktorych psychiatrzy rozpoznali nerwice depresyjna lub lekowa, maskowana depresje lub bol psychogenny. Leczenie psychiatryczne trwalo u tych chorych od 2-9 lat w 71,6% a w 28,4% przypadkow 10 lat i wiecej. Bylo ono w 73,9% nieskuteczne. W 71,7% przypadkow chorzy uwazali, ze ich zly stan psychiczny byl skutkiem przewleklego bolu. U ponad 90% badanych zanotowano objawy dysfunkcji narzadu zucia zwiazane z przemieszczeniem krazka stawowego stawu skroniowo-zuchwowego. Miejscowe przyczynowe leczenie stomatologiczne dalo w 32,6% wyleczenie bolu, a w 60,9% uzyskano znaczaca poprawe. W wyniku tego leczenia zanotowano u 56,5% tych chorych powrot stanu psychicznego do normy, a w 37% uzyskano poprawe samopoczucia psychicznego. W leczeniu chorych z bolem twarzy i (lub) glowy konieczna jest wspolpraca lekarzy psychiatrow i stomatologow wyspecjalizowanych w leczeniu dysfunkcji narzadu zucia.
DIAGNOSTYKA ROZNICOWA OTEPIENIA
Grzegorz Opala, Klinika Neurologii Wieku Podeszlego, SlAM, Katowice
Proste kryteria diagnostyczne pozwalajace rozpoznac otepienie niezaleznie od przyczyny, zostaly okreslone przez Swiatowa Organizacje Zdrowia (WHO).
Pomimo tego zbyt czesto wystepowanie zaburzen pamieci jest traktowane jako naturalny proces starzenia a w przypadku rozpoznania otepienia nie jest podejmowana diagnostyka roznicowa jego przyczyn.
Badanie stanu intelektu jest istota oceny wystepujacych zaburzen pamieci. Wczesniej nalezy dokonac oceny sluchu i wzroku. W kazdym przypadku nalezy wykluczyc depresje, jakosciowe zaburzenia swiadomosci lub inne zaburzenia psychiczne. Z konsultacji neurologicznej moze wynikac koniecznosc badania plynu mozgowo-rdzeniowego oraz badan neuroobrazowych przede wszystkim w poszukiwaniu uleczalnych i odwracalnych przyczyn otepienia, takich jak procesy zapalne, guz mozgu, procesy niedokrwienne i wodoglowie normotensyjne. U chorych z podejrzeniem otepienia moga miec miejsce m.in. rozne zaburzenia metaboliczne, jak niedoczynnosc tarczycy, nadczynnosc przytarczyc, obnizenie poziomu witaminy B12 i kwasu foliowego oraz hiponatremia czy hipoglikemia. W przypadku uzasadnionego podejrzenia klinicznego nalezy wykonac badania w kierunku obecnosci wirusa HIV, badania toksykologiczne oraz badania w kierunku chorob ukladowych (kolagenu), ktore takze moga powodowac lub miec zwiazek z zaburzeniami funkcji poznawczych. U znaczacej czesci populacji w wieku podeszlym, heterogenny charakter otepienia wymaga wielospecjalistycznej diagnostyki roznicowej.
USZKODZENIE CENTRALNEGO UKLADU NERWOWEGO W KILE NABYTEJ WCZESNEJ
A. Siewaszewicz, T. Smirnowa, J. Tieliczko, Szpital Chorob Skornych i Wenerycznych, Sankt-Petersburg, Rosja
Kila nabyta wczesna (L. primaria, L. secundaria, L. latens praecox) moze wywolywac uszkodzenie ukladu nerwowego niezaleznie od wieku chorych. Skuteczne wyniki terapii kily penicylina zmniejszyly zainteresowanie ta choroba. Spostrzezenia ostatnich lat zwracaja uwage na zly wplyw choroby na uklad nerwowy. U znacznej liczby chorych na kile wczesna zauwazono zaburzenia snu, uwagi, pamieci, oraz spadek zdolnosci do pracy, wybuchowosc, drazliwosc. Neuropatolog wylonil objawy meningitis latens, meningitis basalis, oraz meningoencephalitis, potwierdzone zmianami w plynie mozgowo-rdzeniewym. Terapia chorych na kile powinna uwzgledniac wszystkie wyniki dodatkowe (uzaleznienia, dodatni wynik odczynow serologicznych i inne). Chorzy z kila potrzebuja nie tylko odpowiedniej terapii, ale i systematycznych kontroli.
PROFILAKTYKA NIEKORZYSTNEGO WPLYWU POGODY NA CHORYCH Z PATOLOGICZNYM KRAZENIEM MOZGOWYM
A. Pulyk, T. Pulyk, Wojewodzki Szpital w Uzgorodzie, Ukraina
Celem pracy jest opracowanie zabiegow profilaktycznych przy niekorzystnym wplywie pogody na przebieg chorob
z zaburzeniami krazenia mozgowego.
Przeprowadzilismy badania na 270 osobach w wieku 35-65 lat (130 zdrowych i 140 chorych z
zaburzeniami krazenia mozgowego). Badania wykazly duze uzaleznienie samopoczucia chorych
od pogody – 86%, natomiastu zdrowych – 24%. W naukowych pracach medycznych reakcje organizmu na niekorzystny wplyw pogody traktuje sie jako stres adaptacyjny. Opracowalismy kurs zabiegow, ktorego celem jest podwyzszenie adaptacji organizmu. Ten kurs zawiera caly szereg cwiczen rehabilitacji ruchowej w polaczeniu z fitoterapia. Zastosowanie tego kursu wykazalo u chorych zmniejszenie bolu glowy u 48%, zawrotow glowy u 32%, bolu serca u 38%.
WSPOLWYSTEPOWANIE ZABURZEN DEPRESYJNYCH U OSOB PO UDARZE MOZGU
Hubert Kowalczys, Anatol Mickielewicz, Klinika Neurologii CSK AM w Warszawie
U wiekszosci osob po przebytym udarze mozgu wystepuja zaburzenia depresyjne majace bezposredni wplyw na skutecznosc leczenia, przebieg rehabilitacji, czestotliwosc wystepowania powiklan poudarowych oraz poziom funkcjonowania spolecznego. Wczesne rozpoznanie i leczenie zaburzen depresyjnych skraca dlugosc hospitalizacji, pozytywnie wplywa na przebieg rehabilitacji oraz zapobiega wystepowaniu powiklan poudarowych, miedzy innymi poprzez poprawe wspolpracy pacjenta z lekarzem w trakcie leczenia (compliance).
ZABURZENIA NERWICOWE W PRAKTYCE LEKARZA OGOLNEGO
Maria Siwiak-Kobayashi, Klinika Nerwic Instytutu Psychiatrii i Neurologii, Warszawa
U wiekszosci pacjentow zglaszajacych sie do lekarza wystepuja nasilone reakcje emocjonalne wynikajace z roznych przyczyn: faktu zachorowania, kontaktu z lekarzem, badania; czesto zaburzenia emocjonalne stanowia czesc objawow choroby somatycznej, czesto niepokój, lek, rozpacz stanowia psychologiczna reakcje na spoleczne i psychologiczne skutki choroby somatycznej. Odrebna grupe stanowia zaburzenia nerwicowe, czyli takie, w ktorych przezywanie dyskomfortu, niepokoju, niezadowolenia wyraza sie w formie objawow odczytywanych przez pacjenta jako przejawy choroby fizycznej i powoduje poszukiwanie pomocy lekarza. Okolo 30% pacjentow zglaszajacych sie do lekarza ogolnego cierpi wlasnie na takie zaburzenia. Nazywane sa one w ICD-10 zaburzeniami nerwicowymi, zwiazanymi ze stresem i pod postacia somatyczna. W referacie omowione sa wspolczesne poglady na etiopatogeneze tych zaburzen, problemy diagnozy i klasyfikacji oraz zasady postepowania diagnostycznego i terapeutycznego w stosunku do takich pacjentow. Przedstawione sa tez zagadnienia prawidlowej relacji pacjent-lekarz i mozliwosci efektywnego leczenia pacjentow z zaburzeniami nerwicowymi przez lekarza podstawowej opieki zdrowotnej.
POSTEPY W PSYCHOTERAPII ZABURZEN NERWICOWYCH
J. C. Czabala, C. Brykczynska, Instytut Psychiatrii i Neurologii, Warszawa
Badania nad efektywnoscia psychoterapii pokazaly, ze jest ona skuteczna w leczeniu zaburzen nerwicowych. Glownym
pytaniem jakie zadaja sobie teraz badacze, jest pytanie o czynniki leczace psychoterapii. W referacie przedstawione
beda najnowsze wyniki takich badan i ich znaczenie dla praktyki klinicznej i dalszego rozwoju psychoterapii.
ZASTOSOWANIE
HIPNOZY W PSYCHOTERAPII ZE SZCZEGOLNYM UWZGLEDNIENIEM ABREAKCJI
Bogdan Latecki, Praktyka Psychiatryczna w polnocnym KwaZulu/Natal - Empangeni Garden Clinic,
RPA
Hipnoza wbrew zrodloslowowi nazwy nie jest snem. Jest stanem zmienionej, ale
jednak swiadomosci. Istnieja jej rozne definicje i opisy. Chyba latwiej odpowiedziec czym hipnoza nie jest. Wg. autora najstotniejszym jej
elementem jest zawezenie swiadomosci, zwiekszona koncentracja z zawezona i wyostrzona percepcja. Daje to zwiekszona podatnosc na sugestie, ale i
zwiekszona wrazliwosc na sugestie nie do zaakceptowania. Aby ja zastosowac, konieczna jest akceptacja i wspolpraca ze strony
pacjenta, ktory – generalnie - moze nie pozwolic sie zahipnotyzowac, moze z latwoscia w
hipnozie klamac badz udawac.
Hipnoza jako taka nie jest leczeniem, jest srodkiem leczniczym. Za pomoca sugestii mozna zwykle u pacjenta uzyskac
relaksacje, ale w interwencji psychoterapeutycnej chodzi o znacznie wiecej. W hipnozie mozliwe jest
uzyskanie zmian postaw, percepcji i nastawienia dzieki dotarciu - w rozny sposob, w zaleznosci od metody - do podswiadomosci. Mozliwe jest uzyskanie
abreakcji tj. emocjonalnego i fizycznego powtornego przezycia urazu z przeszlosci. Celem abreakcji jest wygaszenie emocjonalnego napiecia i
kognitywne przewartosciowanie traumy.
STOSOWANIE AKUPUNKTURY W LECZENIU CHOROB CZYNNOSCIOWYCH UKLADU NERWOWEGO
(NERWIC)
Miroslaw Kutkowski, Sanatorium "Rasswiet", Morszyn-Zdroj, Ukraina
Celem pracy bylo opracowanie i zastosowanie skutecznej metody leczenia jednej z najaktualniejszych wspolczesnie chorob. Przez pojecie chorob czynnosciowych ukladu nerwowego rozumiemy przede wszystkim roznego rodzaju nerwice. Nerwica jest choroba psychogennie uwarunkowana. U jej podstaw leza zaburzenia wyzszych czynnosci nerwowych, jako wynik znaczacych negatywnych zmian w warunkach zyciowych czlowieka. W ciagu ostatnich dziesieciu lat ilosc zaburzen psychosomatycznych i reakcji neurotycznych znacznie wzrosla. Wedlug danych SOZ w krajach rozwinietych przemyslowo z powodu zaburzen czynnosciowych ukladu nerwowego (nerwic) choruje blisko 15% ludnosci. Nerwica neurasteniczna jest jednym z najczesciej wystepujacych rodzajow nerwicy, stanowiacym 40-70% przypadkow tej choroby. Czesciej na neurastenie zapadaja pracownicy umyslowi w wieku stosunkowo mlodym - od 25-40 lat. W leczeniu neurastenii zastosowano metode akupunktury klasycznej wraz z aurikuloterapia w przypadku 150 pacjentow. Kazdy pacjent przebyl 10-12 zabiegow akupunktury, czas trwania zabiegu 20-30 min. Po zakonczonym kursie leczenia u 60% pacjentow polepszyl sie sen, samopoczucie ogolne, zdolnosc do pracy, normalizowal sie stan emocjonalny i psychiczny. Wyniki obserwacji przebiegu leczenia pozwalaja nam mowic o skutecznosci opisanej metody.
ANOREXIA NERVOSA-KONIECZNOSC INTERDYSCYPLINARNEGO PODEJSCIA W ROZPOZNOWANIU
I LECZENIU
Joanna Tymul-Bumbulienie, Poradnia dla Kobiet, Przychodnia Seskine w Wilnie, Litwa
Zaburzenia miesiaczkowania typu amenorrhoea i oligomenorrhoea sa czesta przyczyna zgloszenia sie nastolatki do ginekologa. Badajac przyczyny zaburzen cyklu autorka stwierdzila czesta zaleznosc nieprawidlowego miesiaczkowania od zaburzen odzywiania sie. Sposrod nastolatek z wtornym brakiem miesiaczki znaczny procent stanowily dziewczeta z jadlowstretem psychicznym.
Lekarz ginekolog czestokroc bywa lekarzem pierwszego kontaktu dla dziewczat z zaburzeniami jedzenia. Autorka podkresla niezbednosc interdyscyplinarnego podejscia do leczenia pacjentek z rozpoznaniem jadlowstretu psychicznego.
PROBLEMY MLODEGO PACJENTA NA LITWIE W 2000 r.
Beata Diomszyna, Barbara Diomszyna, Dainius Puras, Klinika Pediatrii Spolecznej i Mlodziezowej Uniw.Wilenskiego, Litwa
Przedstawia sie psychiatrie mlodziezowa jako wyodrebniona galaz kliniczna. Przeprowadza sie analize, oceniajaca liczbe pacjentow mlodocianych, zwracajacych sie do specjalistow zdrowia psychicznego.Uzasadnienie wyodrebnienia psychiatrii mlodziezowej. Propozycje form organizacji pomocy dla dojrzewajacych z zaburzeniami psychicznymi.
STATYSTYKA, DYNAMIKA ORAZ CHARAKTERYSTYKA SAMOBOJSTW NA LITWIE W LATACH 1990-1997
Wladyslaw Mickielewicz, Edward Mickielewicz, Centrum Zdrowia Psychicznego, Soleczniki, Litwa
Autorzy przedstawiaja problem samobojstw na Litwie i na Wilenszczyznie w 1990-1997. Dane statystyczne pokazuja dynamike wzrostowa ilosci samobojstw na Litwie (wzrost z 25,9 do 44,0 na 100.000 mieszkancow) i w szczegolnosci w okregu Wilenskim (wzrost z 25,0 do 54,1 a w rejonie Solecznickim z 42,3 do 62,3 na 100.000 mieszkancow), co sugeruje pogorszenie stanu zdrowia psychicznego mieszkancow tych terenow. Autorzy rowniez porownuja wyniki badan statystycznych dotyczacych samobojstw za ten sam okres w Polsce.
POZIOM ZACHOWAWCZEGO CZYNNIKA (TYPU A) A RYZYKO ADAPTACJI
N. Szpakow, A. Szpakow, E. Anin, Uniwersytet Grodzienski, Bialorus
Celem pracy bylo zbadanie osobowych i zachowawczych osobliwosci adaptacji mlodych dziewczat, ktore sa zaliczane do typu A (wysoki poziom ryzyka chorob serca). Przeprowadzono ocena stanu funkcjonalnego i zdrowia 650 dziewczat, ktore znajdowaly sie w sytuacji stresu nowego kolektywu. Do oceny wynikow zastosowano klasyfikacje C. Jenkinsa. Do typu A nalezalo 17,8% zbadanych. Zauwazono wahania wskaznikow „portretu psychodiagnostycznego" wedlug najbardziej informatywnych oznak stresu: neurotyzm, poddawanie sie strachowi, demonstracyjnosc, impulsywnosc w przyjmowaniu decyzji, niski poziom zaleznosci od obcej opinii. Zachowanie typu A u pewnej grupy przejawia sie obronnym mechanizmem w procesie adaptacji.